OʻzLib elektron kutubxonasi
Бош Сахифа Асарлар Бўлимлар Муаллифлар
Bosh Sahifa Asarlar Boʻlimlar Mualliflar
Siz shu sahifadasiz: Mark Tven. Antiqa qurbaqa (hikoya)
 
Asarga baho bering

5 / 5 (1ta baho berilgan)


Asarni saqlab olish

Asarni ePub formatida saqlab olish (iBooks va Kindle kabi ereader'larda oʻqish uchun) Asarni PDF formatida saqlab olish Asarni OpenDocument (ODT/ODF) formatida saqlab olish Asarni ZIM formatida saqlab olish (Kiwik kabi e-reader'larda oʻqish uchun) Icon book grey.gif

Asar tafsillari
MuallifMark Tven
Asar nomiAntiqa qurbaqa (hikoya)
TurkumlarKutubxona
Xalqlar
   - Jahon/Amerika adabiyoti
Boʻlimlar
   - Realizm
Mualliflar
   - Mark Tven
Uslub
   - Nasr
Shakl
   - Hikoyalar
Yozuv
   - Lotin
TilOʻzb
TarjimonOʻroq Ravshanov
Hajm2KB
BezatishUzgen (admin@kutubxona.com)
Qoʻshilgan2013/06/28
Manbahttp://www.ziyouz.com/index...


iPad asboblari
Bu asarni ePub versiyani saqlab olish


Mazmun
Bu asar Oʻzbek elektron kutubxonasida («OʻzLib»da) joylashgan. OʻzLib — notijorat loyihasi. Bu saytda joylashgan barcha kitoblar tekin oʻqib chiqish uchun moʻljallangan. Ushbu kitobdan faqatgina shaxsiy mutolaa maqsadida foydalanish mumkin. Tijoriy maqsadlarda foydalanish (sotish, koʻpaytirish, tarqatish) qonunan taqiqlanadi.



Logo.png





Antiqa qurbaqa (hikoya)
Mark Tven

Jim Smiley garov oʻynashni juda yoqtirardi. It urishtirsa ham, xoʻroz urishtirsa ham darrov garov bogʻlaydi. Devorda ikkita qush koʻrsa ham: «Qaysi biri oldin uchib ketadi?», deb garovlashaveradi.

Bir kuni Jim Smiley qurbaqa tutib oldi va: «Men uni qoʻlga oʻrgataman», dedi. Qurbaqasiga Daniel Vebster deb ot ham qoʻydi. U qurbaqasi bilan faxrlanar, uni kichkina qutichada saqlar, goho qoʻshni qishloqlarga qurbaqa poygalariga olib borardi.

Daniel Vebster uquvli chiqib qoldi. Smiley uni uzunlikka sakrashga oʻrgatdi. Vebster barcha qurbaqalardan uzoqqa sakraydigan boʻldi. Biroq Jim Smiley juda sodda odam edi. Kunlarning birida bir ajnabiy quticha ushlagan Smileyni yoʻlda uchratib:
— Qutichangizda nima bor?—deb soʻradi.
— Qurbaqa,— deb javob qildi Smiley. Ajnabiy Danielni qoʻliga oldi, uni aylantirib tomosha qildi, soʻng ohista soʻradi:
— Ayting-chi, u qanday karomat koʻrsata oladi?
—Hm,— dedi Smiley,— yagona karomati shuki, u bu yaqin-atrofdagi istagan qurbaqangizni uzunlikka sakrashda ortda qoldiradi. Garovga qirq dollar tikib aytamanki, u sakrash boʻyicha chempion boʻladi.
— Men bir musofirman,—deya javob berdi yigit,— koʻrib turibsizki, qurbaqam yoʻq. Qurbaqam boʻlganida siz bilan garov bogʻlashardim.
— E, bu juda oson,— dedi Smiley xursand boʻlib.— Qutichamni ushlab turing, hozir men sizga qurbaqa tutib kelaman.

Ajnabiy yigit qutichani oldi, choʻntagidan qirq dol-lar chiqarib, Smileyning dollariga qoʻshdi va oʻtirib kuta boshladi. Smiley koʻzdan yoʻqolgach, Danielni qu-tichadan oldi-da, ogʻzini sochma oʻqqa toʻldirib, yerga qoʻydi. Bu orada Smiley qurbaqa topib keldi.
— Qani,— dedi ajnabiyga,— qurbaqangizni Da-nielning oldiga qoʻying-chi. Oldi oyoqlari manavi chiziqda tursin. Ha, balli. Uchgacha sanayman: bir, ikki, uch. Olgʻa!

Ular qurbaqalarning orqasiga turtishdi. Yangi tutilgan qurbaqa chiroyli sakradi. Daniel esa faqat yelkasini uchirib qoʻydi, xolos. Ajnabiy yigit pulni olib juftakni rostladi. Smiley xayron edi: «Nega qurbaqam sakramadi-a?» U Danielni boʻynidan ushlab koʻtardiyu qichqirib yubordi:
— Uh, namuncha ogʻir boʻlmasa bu?..

Danielning oyogʻini osmondan qilgandi, ogʻzidan bir hovuch sochma oʻq tushdi. Buni koʻrib Smiley hamma gapga tushundi. Qurbaqani itqitib, yigitning ketidan chopdi. Biroq uning qorasi ham koʻrinmasdi.