OʻzLib elektron kutubxonasi
Бош Сахифа Асарлар Бўлимлар Муаллифлар
Bosh Sahifa Asarlar Boʻlimlar Mualliflar
 
Асарга баҳо беринг


Асарни сақлаб олиш

Асарни ePub форматида сақлаб олиш (iBooks ва Kindle каби ereader'ларда ўқиш учун) Асарни PDF форматида сақлаб олиш Асарни OpenDocument (ODT/ODF) форматида сақлаб олиш Асарни ZIM форматида сақлаб олиш (Kiwik каби e-reader'ларда ўқиш учун) Icon book grey.gif

Асар тафсиллари
МуаллифМуҳаммад Очил
Асар номиШаҳар кўрган Шодиқул (ҳажвия)
ТуркумларКутубхона
Xалқлар
   - Ўзбек/мустақиллик адабиёти
Бўлимлар
   - Ҳажв
Муаллифлар
   - Муҳаммад Очил
Услуб
   - Наср
Шакл
   - Ҳажвиялар
Ёзув
   - Кирил
ТилЎзб
Ҳажм7KB
БезатишUzgen (admin@kutubxona.com)
Қўшилган2014/04/03
Манбаhttp://www.ziyouz.com/index...


iPad асбоблари
Bu asarni ePub versiyani saqlab olish


Мазмун
Бу асар Ўзбек электрон кутубхонасида («OʻzLib»да) жойлашган. OʻzLib — нотижорат лойиҳаси. Бу сайтда жойлашган барча китоблар текин ўқиб чиқиш учун мўлжалланган. Ушбу китобдан фақатгина шахсий мутолаа мақсадида фойдаланиш мумкин. Тижорий мақсадларда фойдаланиш (сотиш, кўпайтириш, тарқатиш) қонунан тақиқланади.



Logo.png





Шаҳар кўрган Шодиқул (ҳажвия)
Муҳаммад Очил

Мулла Мойлибойнинг кенжаси Шодиқул шаҳарда яшайди. Ўқитган ўқитувчилари: «Бу бола одам бўлмайди, ғирт чаласавод!» дейишарди. Йўқ, бинойидай... Ҳафта-ўн кунда, айниқса байрам, ҳайит кунлари «иномарка» машинасини «бип-бип»латиб келиб, қишлоқдошларнинг кўзини ўйнатиб кетади. «Нима иш қиласан шаҳарда?» деб сўраганларга кўкрак кериб: «Бизнес!» дейди-қўяди.

Шодиқул бу сафар катта акасининг: «Бобойнинг касали қўзилади... Дори-пори обке!» деган муждасини эшитибоқ йўлга чиқди. Келса, алдашмабди — «Бобой» чорпояда инқиллаб ётибди, ёнида эса қўшни қишлоқлик «фронтовой» жўраси Болта бақироқ шанғиллаганча ҳол-аҳвол сўраяпти:
— Ҳа, буйтиб, бутти кериб, узала тушиб қопсан, мулла? Контужинг яна қўзиладими?
— Бақирма-е! — Мойли бобо ёстиқнинг ғилофидан увада пахта олиб қулоғига тиқди. — Ҳали девдайман! Отамни биласан-а, юз ёшида нима қилган...
— Биламан, биламан! — яна шанғиллади Болта бова. — Отанг Жовли бова ошнинг тагида қолган зиғир ёғга чой қўшмасдан ичган, ўлишидан ярим соат олдин энангга бир қозон кесган ош қилдириб, орқасидан олтита моякни хомлай...
— Ҳа-а, ана! — Мулла Мойлибой кафтини чорпоя қиррасига тираб, ўмганини кўтарди. — Ана шу нафси бузуқлик, жўражон, менга ҳам отамдан ўтган. Касал бўлишимга сабаб, кеча Ғайбулла ғужала бор-ку... Эски «актив»лардан! Қадрдон-да энди... Ўшанинг неварасими-еварасими, ишқилиб бир чурвақаси армиядан келган экан. Эй-й... ҳозирги замоннинг жигитларига нима бўлган-а?! Бир дошқозон паловнинг ярми, мантининг тўрт-беш қасқони, икки товоқча яхна... шундайгина қўл урилмасдан қоб кеца бўлама! Ўлай агар, шу жигитларни қўшга қўшсанг ўн метр юрмай бути шишиб қолади-ёв. Лекин, бир яшик ҳалиги «шайтоннинг суви» бор-ку, ўшандан томчи ҳам қолмади!
— Нима? — бақириб юборди Болта бақироқ. — Мулла бўла туриб, сен ҳам ютдингми?

Мулла Мойлибой ўзини қайта ёстиққа ташлаб, беҳол бош чайқади.
— Томчи қолмаган бўлса, балони ютаманми? Қайтага исроф бўлмасин деб, Ғайбулла ғужала билан қолган ош, манти, яхнани... қуруқ тушираверибмиз, лаппа-лаппа ютаверибмиз...

Беморнинг хасталиги эсига тушиб кетдими, бу сафар кўзини юмганча инқиллади.
— Вой-й, жоним-ай! Вой, энажон-ай... Ғайбулла ғужала ғирромлик қилдими ё ўша кунлари мазам йўқмикан, ишқилиб, чатоғим чиқиб қолди-да, жўражон! Давлениям кўтарилди... Нечаво... Мана, шаҳардан Шодиқулим келди, ўзи тузатади! Аканг айтган дорини обкелдингми, тойчоқ?

«Тойчоқ» — тўрт болалик шаҳарлик ўғил Шодиқул кисса кавлади.
— Мана, ўзиям импортнийси.

Болта бобо Шодиқулнинг елкасига қоқди.
— Баракалла! Мулла, шу улинг сенга кўп меҳрибонда-а? Бир марта мени ҳам мошинада истансагача чиқариб қўйган. Қани, Шодиқул отангга дорини ичир... Бизди гурунгимиз кейин қизийди.

Шодиқул олиб келган дорисининг «ёрлиғи»ни ўқиб, ичиришга тадорик кўра бошлади.
— Ота... Бу шишачадаги суюқликни овқатдан ярим соат олдин ичиш керак экан. Рецептида шундай ёзишган. Шўрваям пишиб қолди. Xўш-ш, ош қошиқда... Болта бова, анови алюмин қошиқни узатворинг... Ота, энди оғизни катта очинг! Йўқ, шошмай туринг. Бу ерда ёзилишича... Болта бова қошиқни ушлаб турингчи...

Шодиқул эгилиб отасининг елкасидан тутганча уч маротаба қаттиқ-қаттиқ силкилади. Мулла Мойлининг бошидаги қалпоғи учиб гиламга тушди. Оғзи ланг очилиб қолган Болта бақироқ шоша-пиша Шодиқулнинг билагига тирмашди.

— Э-е-е! Эсинг жойидами, сен баччани! Касал одамни-я?

Шодиқул Болта бовага таънали боқди.
— Соддасиз-да отахон, керак бўлгандан кейин силкилайман-да!.. Мана, дорининг қоғозига отнинг калласидай қилиб ёзиб қўйишибди: «Ичишдан олдин уч-тўрт маротаба силкитилсин!» деб. Энди тушунгандирсиз?! Қани ота, оғизни очинг...

Мулла Мойли дорини ичгач, ўғлига меҳр билан қараб қўйди. Болта бова ҳам қойил қолганини яширолмади.

— Ҳа-а... Бежизга шаҳар кўрмаганда-а!..