OʻzLib elektron kutubxonasi
Бош Сахифа Асарлар Бўлимлар Муаллифлар
Bosh Sahifa Asarlar Boʻlimlar Mualliflar
Siz shu sahifadasiz: Odil Yoqubov. Aptartet (etyud)
 
Asarga baho bering

3 / 5 (1ta baho berilgan)


Asarni saqlab olish

Asarni ePub formatida saqlab olish (iBooks va Kindle kabi ereader'larda oʻqish uchun) Asarni PDF formatida saqlab olish Asarni OpenDocument (ODT/ODF) formatida saqlab olish Asarni ZIM formatida saqlab olish (Kiwik kabi e-reader'larda oʻqish uchun) Icon book grey.gif

Asar tafsillari
MuallifOdil Yoqubov
Asar nomiAptartet (etyud)
TurkumlarKutubxona
Xalqlar
   - Oʻzbek/sovet adabiyoti
Boʻlimlar
   - Saralanmagan
Mualliflar
   - Odil Yoqubov
Uslub
   - Nasr
Shakl
   - Etyudlar
Yozuv
   - Lotin
TilOʻzb
Hajm2KB
BezatishUzgen (admin@kutubxona.com)
Qoʻshilgan2010/11/15
Manbahttp://www.ziyouz.com/index...


iPad asboblari
Bu asarni ePub versiyani saqlab olish


Mazmun
Bu asar Oʻzbek elektron kutubxonasida («OʻzLib»da) joylashgan. OʻzLib — notijorat loyihasi. Bu saytda joylashgan barcha kitoblar tekin oʻqib chiqish uchun moʻljallangan. Ushbu kitobdan faqatgina shaxsiy mutolaa maqsadida foydalanish mumkin. Tijoriy maqsadlarda foydalanish (sotish, koʻpaytirish, tarqatish) qonunan taqiqlanadi.



Logo.png





Aptartet (etyud)
Odil Yoqubov

— Toʻgʻri aytasiz, xudo hazilga tushunmaydigan toʻporilardan saqlasin, uka. Men ham bir safar shunaqa toʻporiga yoʻliqib qolib, onamni Uchqoʻrgʻonda koʻrayozganman!

Xoʻjalikda brigadirman. Bir payt: «Oʻrtoq Miltiqboev degan yangi ijroqoʻm keldilar, hamma raislaru brigadirlar bilan shaxsan tanishmoqchilar» — degan xabar eshitdik.

Bordik. Ijroqoʻmning katta zali odamga toʻlgan. Xudo Miltiqboevga gap desa gap, salobat desa salobatdan bergan ekan, yigʻilishni oʻzlari ochib, oʻzlari sayrab ketdilar.

Ish koʻp, sulayib yurgan chogʻlarimiz, koʻzim ilinib ketgan ekan, bir mahal oʻrtoq Miltiqboev nomimni aytib chaqirganlari qulogʻimga kirganday boʻldi. Sapchib turib:
— Shoʻttamiz, oʻrtoq Toʻpponchaev! — deb yuboribman.

«Gurr» kulgi koʻtarildiyu, yana suv sepganday jim boʻldi-qoldi. Qarasam, oʻrtoq Miltiqboev, rangi devor, qoqqan qoziqday qotib qolibdilar.

Darhol hamma gapga tushunib:
— Avf etasiz, oʻrtoq... Miltiqboev, bilmay qolibman, — dedim.

Gapimga tushunsalar-chi! «Hali sen ijroqoʻm raisining aptartetini toʻkmoqchimisan?» deb stolni doʻpposlab qoldilar... E, qoʻying oʻrtoq Miltiqboev, bir ogʻiz soʻzga yopishmang, deyman. Toʻpponchaev desam nima boʻpti, toʻpponcha miltiqdan yomon boʻptimi, deyman.. Qaytaga miltiqdan toʻpponcha yaxshi emasmi, soʻloqmonday qilib koʻtarib yurmaysiz, choʻntagingizga solib qoʻyasizu kerak paytda olib paqillataverasiz, deyman. Yoʻq, qoʻymaydilar, battar avjiga chiqib nuqul «Aptartet»dan oladilar!.. Axiyri brigadirlikni topshirib zoʻrgʻa qutuldim. Menga nima? Brigadir boʻlsam ham qiladigan ishim shu, ketmonchi boʻlsam ham. Qaytaga u kishiga qiyin boʻldi. Nega desangiz, oʻsha gapdan keyin «Toʻpponchaev» u yoqda qolib, laqablari «Aptortet» boʻlib ketdi.